توتال چگونه توانست برای سرمایه گذاری در ایران، آمریکا را راضی کند؟

توان لابی‌گری برای ما در ایران ملموس نیست، همانطور كه برای برخی افراد و رسانه‌ها ملموس نبود و در بحث مربوط به رشوه، تفاوت لابی و رشوه را نفهمید؛ زیرا امریكایی‌ها از دست توتال شاكی شدند كه جانشین شركت كانوكو امریكا شد. با این حال این شركت كار خود را در ایران آغاز كرد، اما كلینتون شركت امریكایی را مجبور كرد وارد ایران نشود، حال آنكه توتال به ایران آمد و از خشم امریكا نترسید. پاسخش را هم نهایتا از سوی ایالات متحده گرفت. سیستم حقوقی امریكا به گونه‌ای است كه آنها را به دادگاه بردند ولی آنها با لابی‌گری خاص خودشان از این اتهام تبری جستند. اتهام توتال پرداخت رشوه به شركتی ایرانی كه اسمش نیز مطرح نشد، بود. اگرچه پای توتال به دادگاه كشیده شد، اما توتال هیچگاه این اتهام را نپذیرفت. اصطلاحی در امریكا مطرح است، تحت عنوان مصالحه پیش از دادگاه؛ یعنی می‌توان با دادستان مصالحه كرد كه پرونده زودتر بسته شود. حالا با تعریف مخالفان قرارداد از رشوه، توتال به دادستان امریكا و بورس این كشور هم رشوه داده است! متاسفانه رسانه‌های مخالف، به مسائل ساده‌لوحانه می‌نگرند. در حالی كه رشوه اصلی را توتال به امریكایی‌ها داد تا نامش خراب نشود ولی منتقدان آن را به ایرانی‌ها نسبت می‌دهند و تمام این مسائل مطرح شده را رد كرد. به هر حال هیچ شركتی نمی‌خواهد وجهه خود را خراب كند، پول داد و آنها را ساكت كرد. رقمی حدود ٢٤٠ میلیون دلار به وزارت دادگستری امریكا پرداخت و چیزی در حدود ٣٠٠ میلیون دلار هم به بورس اوراق بهادار امریكا پرداخت تا جلوی معاملات سهام این شركت را نگیرد. اكنون نیز آنها ساكت شده‌اند، حال آنكه منتقدان ما با علم به این واقعیت هنوز ساكت نشده‌اند. جالب است كه ما با این حرف‌ها به دستگاه قضای امریكا رسمیت می‌بخشیم. خوشبختانه این رسانه‌ها خواننده چندانی ندارند و مطالب آنها چندان در جامعه ما منعكس نمی‌شود.

راوی: امیرحسین زمانی نیا

منبع: روزنامه اعتماد، شماره ۳۸۷۸، امیرحسین زمانی نیا

تاریخ درج مطلب: یکشنبه، ۱۳ آگوست، ۲۰۱۷ ۸:۵۳ ب.ظ

دسته بندی: خاطرات سیاسی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 + 7 =