خاطره نگاری صادق زیباکلام از روزهای انتخابات

شهر به شهر برای آزادی و دموکراسی
ماراتن رفتن شهربه‌شهر و ایراد سخنرانی برای آقای روحانی سرانجام در ساعت ۳ نیمه‌شب امروز پنجشنبه ۲۸ اردیبهشت در بهشهر به پایان رسید. از اوایل اردیبهشت این برنامه به راه افتاد. در ابتدا بیشتر در قالب یک سخنرانی در مرکز استان می‌بود اما به‌سرعت تبدیل به چندین سخنرانی در یک استان شد. مثلاً در خوزستان افزون بر اهواز، رامهرمز، مسجدسلیمان و هفتکل هم اضافه شدند یا در ایلام به‌جز خود شهر ایلام، شهرستان‌های سابله و ایوان هم اضافه شدند.
هرقدر که به روزهای پایانی نزدیک‌تر می‌شدیم برنامه‌ها فشرده‌تر می‌شدند. اوج آن هم در گیلان و مازندران بود. در گیلان جدای از رشت، آستانه‌اشرفیه، انزلی، رودبار، رضوانشهر و فومن هم اضافه شدند. سخنرانی فومن نصف شب بود تا نزدیک یک بامداد؛ اما ماراتن سخنرانی‌ها دیروز در مازندران اتفاق افتاد. حدود ساعت ۸ صبح از رشت حرکت کردیم و در شهرهای رامسر، شهسوار(تنکابن)، عباس‌آباد، چالوس، بابلسر، بابل، قائم‌شهر، جویبار، ساری و بالاخره بهشهر سخنرانی داشتم. استقبال مردم بالأخص جوانان هم در گیلان و هم در مازندران باورنکردنی بود. در رشت، چالوس و بابل جمعیت چندین هزارنفره بود. در شهرهای کوچک مازندران هم حضور مردم بسیار بالا بود.
به‌جز بابلسر که سخنرانی سروقت مقرر که ۶ عصر چهارشنبه می‌بود شروع شد، تمامی سخنرانی‌های دیگر همانند پروازهای هواپیماهایمان با تأخیر یکی-دو ساعته صورت می‌گرفتند. مثلاً سخنرانی فومن قرار بود ساعت ۱۰شروع شود، درحالی‌که من ساعت۱۰ تازه سخنرانی دومم در رشت را شروع کرده بودم. نتیجتاً ۱۲:۳۰ شروع شد. باورم نمی‌شد بعد از دو ساعت تأخیر مردم همچنان مانده باشند. رکورد تأخیر در آخرین سخنرانی‌ام در بهشهر شکسته شد. بجای ۹:۳۰ حدود ۲ بعد از نصف شب رسیدیم. جمعیت چندین هزارنفره که اکثراً هم جوان بودند را که دیدم خواب از سرم پرید. ورود و خروج به سکوی سخنرانی‌ها مصیبت عظما بود و چندین بار نزدیک بود زیر دست‌وپا بروم. احتمالاً اگر بلایی سرم می‌آمد فکر نمی‌کنم ازنظر بنیاد شهید شهادت محسوب می‌شد. بگذریم.
وقتی برگشتیم به ساری ۳:۳۰بامداد شده بود و یک ساعت بعدش راهی تهران شدم. درست است که من روستایی‌ها و اقشار و لایه‌های سنتی‌تر را نمی‌دیدم اما جمعیت‌هایی که در این قریب به ۳۰تا۵۰ گردهمایی‌ دیدم و با تجمعات طرفداران آقای رییسی مقایسه می‌کردم، شانس آقای روحانی خیلی بیشتر است. درعین‌حال هم اگر تشخیصم درست از آب درنیاید و آقای رئیسی رییس‌جمهور شوند خیلی احساس نمی‌کنم که کاری از دستم برمی‌آمد اما نکرده باشم.

ایام به کام باد
صادق زيباكلام
پنجشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۶

منبع: صفحه شخصی صادق زیباکلام در اینستاگرام

تاریخ درج مطلب: جمعه، ۲۹ اردیبهشت، ۱۳۹۶ ۱:۲۸ ب.ظ

دسته بندی: خاطرات سیاسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 80 = 82

چندرسانه‌ای