روایتی از ماجرای ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه!

آنچه میخوانید بخشی از گفتگوی شهیندخت مولاوردی با روزنامه اعتماد است:

یكی از بحث‌هایی كه حاشیه‌های زیادی در دولت یازدهم ایجاد كرد، موضوع ورود زنان به ورزشگاه‌ها بود. كدام افراد، سازمان‌ها یا گروه‌ها بیشترین فشار را در این زمینه به شما وارد كردند؟

این بحث یكی از چالش‌هایی بود كه منتقدان توانستند به خوبی آن را مدیریت كنند و ما را درگیر حواشی آن بكنند. آن زمان، تهران میزبان مسابقات لیگ بین‌المللی والیبال بود و بحث محرومیت ایران در صورت عدم اجازه به زنان و خانواده‌ها برای ورود به ورزشگاه‌ها مطرح می‌شد. طبق معمول همیشه، خبرنگارها برای خبرهای حوزه زنان به سراغ من آمدند و سوال كردند كه نظر معاونت چه هست و آیا قرار است اقدامی در این زمینه صورت بگیرد یا نه؟ من آنجا مطرح كردم كه بالاخره بعد از سی و چند سال كه از انقلاب‌مان می‌گذرد، باید بتوانیم این موضوع را با رعایت تمام ملاحظات شرعی و قانونی و عرفی مدیریت و ساز وكار لازم را برای این حضور فراهم كنیم تا هم نگرانی مراجع تقلید رفع شود و هم به مطالبه بخشی از جامعه پاسخ دهیم. خانم‌های نماینده مجلس نهم نسبت به این صحبت‌ها اعتراض كردند كه آیا اولویت معاونت امور زنان ورود به ورزشگاه‌هاست و فضا را شلوغ كردند. بعد دوباره یك خبرنگار دیگر سراغ من آمد. گفتم اگر ما این موضوع را مطرح می‌كنیم به این معنا نیست كه در اولویت برنامه‌های ما قرار دارد، ولی همان‌طور كه برای زنان روستایی، زنان آسیب‌دیده و سایر گروه‌های زنان برنامه داریم، این موضوع را هم مطالبه بخشی از زنان جامعه می‌دانیم و انتظار این هست برنامه‌ریزی لازم برای آن صورت بگیرد. بعد از این مصاحبه، روزنامه كیهان این طرف و آن طرف جمله‌ام را زده بود و از یك پاراگراف تیتر در آورده بود كه مولاوردی گفته اولویت ما ورود زنان به ورزشگاه‌هاست. الان هم هرجا در اینترنت سرچ كنید این تیتر می‌آید. همین را علیه من دست گرفتند و می‌گفتند فلانی همه كارهایش را زمین گذاشته و همه هم‌و غمش شده این موضوع. درحالی كه واقعا این‌گونه نبود. بعد هم اگر خاطرتان باشد، جلوی وزارت ورزش تجمع كردند و كفن‌پوش شدند كه مولاوردی حیا كن/ ورزش مردان را رها كن و از این حرف‌ها. همین الان هم اگر وزارت ورزش در حال پیگیری این موضوع است باید همه بدانند كه منظور ورود زنان به ورزشگاه‌ها برای همه رشته‌های ورزشی نبود. نظر ما در مورد رشته‌هایی بود كه تا آن زمان هم برای ورود زنان به ورزشگاه‌ها مشكلی نداشتیم و به ناگهان محدودیت ایجاد شد. هنوز هم سوال است كه واقعا چه اتفاقی افتاد كه این سیاست تغییر كرد! مثلا در ورزش والیبال.

تصمیم برای ایجاد محدودیت از جانب كدام نهاد بود؟ بالاخره از یك مقام و سازمانی این دستور ابلاغ شده است!

اصلا ما هم متوجه نشدیم این تصمیم از كجا ریشه گرفت. تا قبل از آن برای والیبال و بسكتبال و تنیس و اینها مشكلی برای ورود زنان به ورزشگاه‌ها وجود نداشت و مساله اصلی بر سر ورزش‌هایی مثل فوتبال و شنا و كشتی بود كه ما خودمان اصلا آن را مطرح نكردیم، چون فضا را هنوز مناسب نمی‌دانیم. ولی این سوال باید بالاخره پاسخ داده شود كه در یكی، دو سال قبل چه شرایطی تغییر كرد كه تصمیم به محدودیت گرفته شد؟ مخصوصا زمانی كه ما میزبان مسابقات لیگ بین‌المللی بودیم و آن حساسیت‌ها ایجاد شده بود. این مخالفان تریبون داشتند و صدای‌شان هم بلند بود و همین باعث می‌شد متولیان امر هم رغبت چندانی برای پیگیری ماجرا نداشته باشند. بعد از آن مصاحبه‌ها و جنجال‌ها هم هرچقدر ما بیانیه دادیم و برداشت‌های نادرست از صحبت‌های‌مان را تكذیب كردیم انگار نه انگار. اصلا نمی‌خواستند كه آن تكذیب‌ها را ببینند و بشنوند؛ به قول معروف نرود میخ آهنین در سنگ! حرف، حرف خودشان است و هر وقت هم كه برای جلسات پرسش و پاسخ به دانشگاه‌ها می‌روم، قطعا یكی از سوالات همین است.

نظر آقای روحانی در این‌باره چه بود؟

آن موقع، این بحث و حواشی آن به قدری جدی شد كه وقتی من گزارش این ماجرا را در هیات دولت ارایه كردم، رییس‌جمهور دستور تشكیل كمیته‌ای برای حل و فصل ماجرا را صادر كردند. این كمیته شامل نمایندگانی از معاونت امور زنان، نیروی انتظامی، وزارت كشور، وزارت ورزش بود كه تلاش‌های آنها هم به جاهای خوبی رسیده كه رایزنی با مراجع یكی از برنامه‌های آنها بود.

منبع: روزنامه اعتماد، دوشنبه 1396/5/16

تاریخ درج مطلب: دوشنبه، 16 مرداد، 1396 10:27 ق.ظ

دسته بندی: خاطرات ورزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

nine + 1 =