ناگفته های زنان مسلمان قربانی تجاوز در بوسنی؛ هجوم وحشی ها!

جنگ بوسنی که از سال ۱۹۹۲ آغاز و در سال ۱۹۹۵ با امضای قرارداد دیتون به پایان رسید، بیشترین آسیب را بر کودکان و زنان بوسنیایی وارد کرد.
تا پایان جنگ بیش از ۸ هزار مسلمان به قتل رسیدند و بیش از ۳۰۰ هزار غیرنظامی کشته و هزاران زن مسلمان مورد تجاوز قرار گرفتند.
در جنگ بوسني زنان مسلمان بوسنیایی هزينه بسيار سنگيني متحمل شدند. سربازان صرب و کروات، زنان مسلمان و حتی زنان صربی و کراواتی که با مسلمان ازدواج کرده بودند را براي تجاوز و قتل از سایر زنان جدا مي كردند. که به قول خودشان مسلمانان را پاکسازی قومی کنند این در حالیست که علاوه بر تبعات هولناك تجاوزات جنسي براي زنان، بحران نسل كودكان نامشروع حاصل از جنگ یکی دیگر از تبعات جنگ بود.
خبرها حاکی از آنست که آن دسته از زنان بوسنیایی که در طول جنگ (۱۹۹۵-۱۹۹۲) مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند، به جای گوشه نشینی و انزوا انجمنی راه اندازی کرده درصدد تسلیم متجاوزان به دادگاه بین المللی برآمدند.
هاسجیچ مدیریت «انجمن زنان آسیب دیده جنگ بوسنی» یکی از زنان مسلمان بوسنیایی مورد تجاوز قرار گرفته است و از سال ۲۰۰۳ تصمیم گرفته زنانی را که قربانی جنگ شده اند در انجمنی گرد هم بیاورد تا حقشان را از متجاوزان بگیرد و تا کنون در انجمنش ۱۸۰۰ زن صرب، کروات و مسلمان را تحت پوشش قرار داده است.
وی در مورد خاطرات تلخش در جنگ بوسنی چنین اظهار می دارد: چتنیک ها در مارس ۱۹۹۲ وارد خانه ما هم شدند و در برابر چشمان من به دختر جوانم تجاوز و با وارد کردن ضربه ای به سرش او را مجروح کردند. روز بعد نیز مرا به قرارگاه پلیس شان بردند. در آن جا بارها به من تجاوز کردند بسیار وحشتناک و تلخ بود در آن جا یکی از همسایگان قدیمی صربمان که ازدوستان خانوادگی مان بود را دیدم.
هاسجیچ در ادامه می گوید: بین مسلمانان، صربها و کروات های بوسنی هزاران زن بوده و هستند که به خاطر شرم از این موضوع منزوی شده و از خانه هایشان بیرون نمی آمدند اما آن ها در حال حاضر زیر چتر انجمنی که تاسیس شده برای دستگیری و تحویل متجاوزان به دادگاه تلاش می کنند. این متجاوزان هستند که باید شرم کنند نه ما مظلومان.

مادران بوسنیایی در کنار گور دسته جمعی

مدیر «انجمن زنان خسارت دیده جنگ بوسنی» که در سال ۲۰۰۱ به عنوان شاهد به دادگاه لاهه رفته و مطالبی را به اطلاع قضات رسانده وی با کمک اتحادیه اروپا و استفاده از فضای مجازی شکایت زنان مظلوم بوسنی را جمع آوری و تسلیم دادگاه کرد. که این حرکت منجر به دستگیری بسیاری از متهمان و متجاوزان شد. اما این در حالیست که در حال حاضر بسیاری از متجاوزان فعالانه در اجتماع حضور دارند و به شغل های حساس چون کارمند اداره پلیس و یا معلم آموزش و پرورش و … هستند.
در کتاب «مروری بر تاریخ مسلمانان در یوگسلاوی و جنگ در بوسنی و هرزگوین» نمونه‌های زیادی از جنایات صرب‌ها تشریح شده نظیر اظهارات خانم «حازیرا كاتوویچ بیدیك»؛ زنی كه همراه با ۸۰۰ مسلمان توسط گروه‌های صرب در چاهی انداخته شده بود، به طور معجزه‌آسایی نجات یافت.
این زن مسلمان می‌گوید: در آن چاه زنانی زنده زنده و به مرور كشته شدند. در این گور دسته جمعی زنی حامله كنار من بود، که دائماً داد می‌زد و از درد به خود می‌پیچید تا این كه در روز بعد بالاخره جان سپرد. من به خاطر تكه‌ نانی كه به همراه داشتم و برای خوردنم در راه گرفته بودم زنده ماندم، دیگران هم مانند من این‌چنین كردند. در جیب بسیاری از اطفال و كودكان تكه‌های نانی بود و من به واسطه خوردن همین نان‌ها زنده ماندم. ابتدا خیلی می‌ترسیدم ولی تكرار این عمل (برداشتن نان از جیب قربانیان) برایم عادی شد. در چاه به دلیل انباشته شدن اجساد روی هم، بوی بدی متصاعد می‌شد. ۸۱ روز بعد كشاورزان روستایی نفیسن، مرا از داخل این چاه نجات دادند. پس از خارج شدن از چاه وزنم به ۳۰ كیلوگرم رسیده بود در حالی كه پیش از این، وزن طبیعی‌ام ۷۰ كیلوگرم بود.

منبع: شیعه نیوز

تاریخ درج مطلب: یکشنبه، ۱۸ تیر، ۱۳۹۶ ۶:۰۷ ق.ظ

دسته بندی: خاطرات سیاسی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

× 7 = 21