وقتی نوارهای آرشیو رادیو را در نوار فروشی‌ها فروختند!

قسمتی از سلسله نوشته های چند سال پیش سیدمحمدعلی ابطحی، در صفحه آخر روزنامه اعتماد با عنوان “تاریخ شفاهی رادیو”. ابطحی آن زمان مدیر رادیو بوده است:

یکبار در سال ۶۴ مسئولان امنیتی به منزل کارمندان آرشیو رفته بودند و خانه هایشان را بازرسی کردند. خبرش که به من رسید، پیگیر ماجرا شدیم. گفتند در خیابان جمهوری، تعدادی از فروشگاهها، برنامه گلهای رنگارنگ و خوانندگان زن را در حجم انبوه در نوار كاست کشف کرده بودند و پس از بازرسی در تعدادی از مغازه ها، نوارهای امپکس با آرم رادیو تلویزیون وجود داشته که پیرو آن کشف مهم، ماموران مربوطه به آرشیو رادیو آمده بودند و آنجا را بازرسی كردند.
واقعا نسل فعلی نمی تواند حتی باور کند که نوار گلهای رنگارنگ و یا گلهای تازه یا آوازهای بنان، شجریان و بعضی خوانندگان زن، مثل هایده و مرضیه و دلکش و نوارهای صدای جشن هنر و سایر آوازهای سنتی آن زمان به عنوان كالای قاچاق با پیگیری ویژه پیگیری می شد.
به دنبال این حادثه، به خانه های مسئولان آرشیو ریختند و برایشان احکام تنبیهی و قضایی صادر کردند. بعد از این كشف، ابتدا بازرسی كل كشور در رادیو مستقر شد و بعد از كلی بررسی، آقای مصطفی محقق داماد تلفنی تماس گرفتند و متن توصیه ای كه باید بیشتر از آرشیو مراقبت شود، برای ما نوشتند. بعد از آن در پیگیریهای قضایی، پرونده به دادگستری تهران ارجاع شد.
من هم به عنوان مدیر رادیو به یكی از شعبات دادگستری تهران احضار شدم و برای اولین بار به دادگاه رفتم. دادگستری همسایه ما بود. در میدان ارك. یك اتاق كوچك بود و وقتی من رفتم یك خانم كارگری داشت به تفصیل شیوه تجاوزی را كه به او شده بود توضیح می داد. من و قاضی به هم نگاه كردیم و صورتمان سرخ شد. فقط پرونده را می خواستند مختومه كنند كه نوشتم من اطلاعی نداشتم و بیرون آمدم.
خیلی رفتن به آنجا برخورنده بود. رفتم بالا كه اقای میرعمادی رییس دادگستری تهران را ببینم كه با من دوست بود، پیدایش نكردم و به رادیو آمدم و رفتم توی آرشیو بچه ها را دلداری دادم كه من هم رفته ام دادگاه. نا امیدی و یاس بدی بر آرشیو كه دو سه نفرشان آن مشكل را به وجود آورده بودند حاكم بود.
وقتی بمباران ها شروع شد، از مهمترین مسایل مورد توجه، نگهداری از آرشیو بود. یک بار ما در رادیو بودیم. موشک پشت رادیو در پارک شهر نزدیکی میدان پانزده خرداد خورد. شیشه های رادیو شكست. این مساله، ماجرای نگهداری از آرشیو را جدی تر کرد.
ساختمان های جدید جام جم در حال ساخت بود. همه آرشیو محرمانه را به جام جم بردند و در محل واحدی، آرشیو نوارهای رادیوئی و تلویزیونی را نگهداری کردند و آرشیو به عنوان یک مجموعه مستقل از رادیو و تلویزیون مشغول به کار شد و پس از آن تنها نوارهای مورد نیاز روزانه تهیه کنندگان در رادیو وجود داشت.

تاریخ درج مطلب: سه شنبه، ۲۱ آبان، ۱۳۹۸ ۴:۳۵ ب.ظ

دسته بندی: خاطرات سیاسی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 52 = 56