چرا غلامحسین کرباسچی لباس روحانیت را کنار گذاشت؟

من ازقبل از انقلاب و در دانشگاه كه مي آمدم بدون لباس روحانيت بودم. مرحوم شهيد بهشتي كه با مشورت ايشان من دانشگاه رفتم، به من گفتند که شما برای اینکه آزادانه بخواهید فعالیت کنید خودتان را مقید نکنید. در آن زمان هم در دانشگاه تهران مجموعا فكر ميكنم سه نفر بودند که با لباس روحانیت بودند. آغاز برداشتن عبا و عمامه همان زمان بود. سه سال هم که در زمان شاه در زندان بودم و خلع لباس. بعد از آزادی هم دانشگاه در ثبت نام تعلل می کرد و به خاطر همین به قم برگشتم و دوباره معمم شدم تا فاصله انقلاب هم معمم بودم. بعد از انقلاب به قم رفتم و معمم هم بودم اما بعد از شهادت شهید مطهری من ماموریتی پیدا کردم که به تلویزیون بروم. فضای آن موقع تلویزیون آنگونه نبود که بشود با لباس روحانيت آنجا رفت و آمد کرد. براي من خيلي موضوع ملبس بودن يا نبودن موضوعيت نداشت اصل مسأله فعاليت مفيد بود. یادم هست که امام (ره) زمانی حکمی به من دادند که رياست عقيدتي در ژاندارمری باشم. لقبی که ایشان برای من در آن حکم نوشته بودند “حجت الاسلام” بود. من خدمت ایشان عرض كردم من لباس نمی پوشم و این لقب چندان سازگار نیست. بعد ایشان عنوان حکم را عوض کردند و به جای حجت الاسلام نوشتند “دانشمند محترم” ( عنواني كه خود را لايق آن نميدانستم).

منبع: خبرگزاری خبرآنلاین

تاریخ درج مطلب: چهارشنبه، 15 دی، 1395 10:49 ق.ظ

دسته بندی: خاطرات تاریخ معاصر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *