یاسی هستم، یك قربانی تجاوز!

ر بخشی از نشست خبری جمعیت «طلوع بی نشانها» قربانیان آزار جنسی خاطراتی از وضعیت نامناسب زندگی‌شان را مطرح كردند. یكی از دختران نوجوان حاضر در این نشست هم كه خودش را یاسی معرفی كرد، از تجربه آزار جنسی در خانه توسط برادرش گفت. او كه تاكید می‌كرد در تمام این سال‌ها، بیشتر از جسمش، روحش رنج دیده، گفت: از كودكی مورد تعرض برادرم قرار گرفتم، به مادرم گفتم اما توجهی نكرد و موضوع را جدی نگرفت. تنها كاری كه كرد این بود كه گفت لباس مناسب‌تر بپوش!
این دختر نوجوان گفت: مشكل كسانی كه به آنها تجاوز می‌شود كم نیست، خانواده حرفمان را قبول نمی‌كند و اگر هم قبول كند به خاطر آبرو آن را به مراجع قانونی گزارش نمی‌كنند، در حالی كه آبرو برای من هیچ اهمیتی ندارد، این كلمه برای من انزجارآور است، من فقط می‌خواهم شب‌ها بتوانم راحت بخوابم. هنوز با برادرم كه به من تعرض كرده، در یك خانواده زندگی می‌كنم چون پدر و مادرم نمی‌توانند بین بچه‌هایشان یكی را انتخاب كنند، حتی به فكر خودكشی افتاده‌ام، فكرش را بكنید، هر روز بیدار شوی و كسی را كه به تو تجاوز كرده ببینی.
این قربانی تجاوز كه حرف‌هایش را با بغض ادامه می‌داد گفت: در یكی از بهترین مدارس تهران درس خواندم ولی كسی متوجه افت تحصیلی من نشد، هیچكس نفهمید كه چرا افسرده شده‌ام. پیش مشاور رفتم و فقط به من قرص آرامبخش داد، پیش دكتر زنان نمی‌توانم بروم چون سریع آدم را قضاوت می‌كنند. مهمتر از این كه متجاوز را بكشند یا انواع مجازات برایش انجام بدهند، مهم این است كه از یك قربانی حمایت كنند، اما متاسفانه فقط متجاوز مجازات می‌شود و حمایتی از افرادی كه قربانی شده‌اند انجام نمی‌شود و ما را به حال خودمان رها می‌كنند. من هفت هشت سال است دارم خودم به داد خودم می‌رسم، می‌خواهم حال خودم را خوب كنم، مادرم می‌گوید فكر می‌كنی می‌توانی قهرمان شوی؟ می‌گویم باید بتوانم.

منبع: خبرگزاری خبرآنلاین

تاریخ درج مطلب: سه شنبه، ۲۳ آبان، ۱۳۹۶ ۴:۳۲ ب.ظ

دسته بندی: خاطرات اجتماعی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ 55 = 57

چندرسانه‌ای