خاطرات فرهنگی

با عجله از تمرین تئاتر به قرارمان رسید.به کافه ای حوالی خیابان فلسطین که تاکید داشت جای دنجی باشد.نشانی از

خدا را شاکر هستم که بعد از 12 سال آلبومم را در دولت تدبیرو‌امید منتشر کردم. در دولت یازدهم و

کلاس من از اول فوریه شروع شد. بیشتر درس‌ها درباره‌ ادبیات جهان بود؛ با دو درس خاص درباره‌ کارهای ارنست

حمید قزوینی نوشت: خاطره ای سید حسن حسینی؛ دوست شاعر و دانشجویم وحید به دیدنم آمده. ورقه‌هایی را که صحیح

غلامحسین تکمیل‌همایون از فارغ التحصیلان مدرسه دارالفنون میگوید: یکی دو سال پیش، از خیابان ناصرخسرو رد می‌شدم. تابلوی دارالفنون را

روزنامه اطلاعات نوشت: اول مهرماه امسال، مسئولان دارالفنون، یک بار دیگر، فارغ‌التحصیلان دهه‌های چهل و پنجاه این مدرسه را گردهم

از دوران دبستان یعنی 45 سال پیش، در خیابان حکیم نظامی تهران نو، کتابفروشی ای وجود داشت که اتفاقا نام

استاد محمود فرشچیان: راستش هر کاری را که می‌کنم، در حقیقت من انجامش نمی‌دهم. معتقدم: «من نه به اختیار خود

بازنشر- تمام کارهایی که انجام می‌دهم از ساخت ضریح حضرت امام رضا‌(ع) گرفته تا طراحی کاشیکاری داخل ضریح و حتی

مادر محسن یگانه از شهادت همسرش در عملیات والفجر 8 و داستان تولید ترانه ای به همین بهانه توسط پسرش