شهید اقارب پرست فرمانده بی بدیل جنگ کلاسیک

روزنامه اطلاعات نوشت: ارتش سرافراز جمهوری اسلامی ایران، شهدای بیشماری را تقدیم آرمان های مقدس نظام اسلامی کرده است که در این میان می توان به شهید سرلشکر «حسن اقارب پرست» اشاره کرد، او که فرمانده بی بدیل جنگ های کلاسیک در مقابل دشمن بعثی و امیر دلهای رزمندگان اسلام بود.
شهید سرلشکر حسن اقارب پرست صبح روز بیست و پنجم مهر ۱۳۶۳ هنگامی که به همراه عده ای از فرماندهان، از جزایر مجنون بازدید می کرد، آخرین گام هایش را در طی طریق حق، بر خاک های سرخ جبهه جنوب گذاشت و «اللهم الرزقنا شهاده فی سبیلک» را آمین گفت و آسمانی شد.
این امیر سرافراز ارتش اسلام، در اردیبهشت ۱۳۲۵ در یک خانواده مذهبی در شهر اصفهان دیده به جهان گشود، پدرش حاج محمد رحیم از جمله افراد معتمد شهر به حساب می آمد که مذهبی بودنش مهمترین ویژگی او بود، حاج محمد رحیم پس از به دنیا آمدن حسن می گفت: خداوند متعال در سفری که به ما عنایت کرد و به کربلای معلی مشرف شدیم یکماه هم طول کشید، در آنجا از خدا خواهش کردم؛ مثل آن بچه سادات علوی که در منزل ما بود و اخلاق خوبی داشت، اولادی به ما بدهد و اسمش را «حسن» بگذارم.
حسن کودکی را در میان جو مذهبی و معتقد خانواده سپری کرد و وارد دبیرستان شد، با ورود به دبیرستان، فعالیت های مذهبی و فرهنگی او بیشتر شد و در کنار دروس تحصیلی، مطالعه کتاب های آموزنده و مفید، شرکت در جلسات مذهبی و فراگیری زبان عربی را هم سرلوحه اقداماتش قرار داد.
شهید اقارب پرست در سال ۱۳۴۳ در رشته ریاضی دیپلم گرفت و پس از مشورت و تحقیق، تحصیل در دانشکده افسری ارتش را برای مسیر زندگی انتخاب کرد.
این شهید دوره سه ساله دانشکده افسری را در کنار دوستانی چون شهید کلاهدوز، با موفقیت طی کرد و سپس برای گذراندن دوره مقدماتی زرهی به شیراز منتقل شد، او همیشه تلاش می کرد تا از افراد ممتاز باشد و فنون نظامی را به نحو احسن یاد بگیرد، تا در مواقع لزوم، سربازی مفید برای اسلام باشد. همچنین از ورزش هم غافل نمی شد و از اسب سواران خوب و عضو تیم چوگان ارتش بود.
در سال ۱۳۵۰، با بهترین یار زندگی اش آشنا شد و با او پیوند مقدس همسری بست که حاصل این پیوند چهار پسر بود.
شهید اقارب پرست به دلیل داشتن روحیه و اعتقاد بالای مذهبی، پیوسته تلاش می کرد ضمن ارتقای معنویت در خود، بر دیگران و اطرافیان خود هم تاثیرات مثبتی داشته باشد، به همین دلیل با کمک دیگر همقطارانش توانسته بود ارتباطات خوبی با افراد متعهد ارتش که در جای جای بدنه این نیروی نظامی حضور داشتند، هسته های مقاومت را در یگان ها و پادگان ها تشکیل دهند که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، همین کار سبب پایداری ارتش جمهوری اسلامی شد.


بزودی به پیشنهاد شهید «سیدموسی نامجوی» که در آن زمان در دانشکده افسری استاد نقشه برداری بود، به عضویت یک سازمان مخفی نظامی درآمد و آموزش های لازم را در درون تشکیلات دید، او حتی درباره عضویت در این سازمان، به عزیزترین دوست و هم دوره اش «یوسف کلاهدوز» حرفی نزد تا این که در یک جلسه مخفی تشکیلاتی با او روبه رو شد و معلوم شد هر دو عضو این سازمان نظامی-سیاسی-مذهبی هستند و خود این موضوع هم عاملی شد که پیوند دوستی حسن با کلاهدوز محکم تر شود.
شهید اقارب پرست، در سال ۱۳۵۲، برای طی دوره تانک چیفتن به کشور انگلستان اعزام شد و با دنیایی تجربه و اندوخته بازگشت و در بازگشت از سفر، به زیارت خانه خدا رفت و حج عمره را به جا آورد.
این امیر سرافراز ارتش، موسس کارگاه عملیاتی کلاس های ضد میکروبی-شیمیایی در مرکز زرهی شیراز بود و در کنار آموزش نظامیان با اصول جنگ های میکروبی از هدف خود که برای آن به استخدام ارتش در آمده بود غافل نماند و به جمع آوری نیروهای متعهد در ارتش پرداخت و اعضای جدیدی به گروه سازمان مخفی خود وارد کرد.
شهید اقارب پرست مدتی بعد، برای طی دوره ای دیگر به آمریکا رفت و در بازگشت از طریق ترکیه به عراق عزیمت کرد و در آنجا به عتبات عالیات مشرف شد و با روحیه ای بالاتر و شوقی بیشتر به فعالیت پرداخت به طوری که در سال ۱۳۵۴، کلاهدوز به تهران منتقل شد و در تهران جبهه ای جدید بر ضد رژیم طاغوت گشود.
در سال ۱۳۵۶ که علائم نارضایتی مردم در ادامه روند مبارزات تاریخی امام خمینی(ره)، امکان بروز و ظهور مجدد یافت، شهید اقارب پرست که برای این روزها ثانیه شماری می کرد فعالیت خود را گسترده تر و حتی کمی علنی تر کرد و با کمک کلاهدوز، به سازماندهی نیروهای انقلابی پرداخت.
در این برهه، وظیفه حسن و کلاهدوز، دریافت اعلامیه های امام از طرف سازمان مخفی بود که توسط شهید نامجو تهیه می شد، او نه فقط اعلامیه ها و نوارهای امام را در شهر پخش می کرد بلکه در داخل پادگان هم از تبلیغات باز نمی ایستاد و با حرکت های پنهانی خود، مسئولان را آزار می داد.
اقارب پرست با پیروزی انقلاب اسلامی، حیاتی دوباره در رگهایش جاری شد و به سالم سازی و تقویت ارتش جمهوری اسلامی ایران پرداخت و هنگامی که نخستین ضربات سخت مستکبران به انقلاب اسلامی در قالب حمله عراق به مرزهای کشور آغاز شد، حسن مظلوم ترین نقطه درگیری، یعنی خرمشهر را در نظر گرفت و برای دفاع از حریمش به آن جا رفت. در خرمشهر دشمن تا دندان مسلح، جدیدترین انواع تانک ها و توپ ها و ابزار زرهی را به کار برد و حریصانه جلو آمد.
در جنگ کلاسیک می گویند که «در مقابل تانک باید تانک داشت و در مقابل توپ باید توپخانه آورد» ولی در آن شهر دور دست، برای نیروهای ایرانی نه تانکی بود و نه توپی. در آن شرایط بسیار دشوار عده ای از جوانان عاشق دین و میهن اعم از نیروهای گردان دژ خرمشهر، تکاوران نیروی دریایی، دانشجویان دانشکده افسری، نیروهای سپاه پاسداران و نیروهای مردمی با جنگ افزارهای ابتدایی مانند تفنگ ژ- ۳ و سایر سلاح های سبک، در مقابل نیروهای دشمن ایستاده بودند؛ چرا که نمی خواستند در این جنگ نابرابر، خونین شهر، زیر چکمه های اجنبی لگد مال شود.
حسن اقارب پرست با اصولی که از رزم می دانست و با توجه به امکاناتی که در دسترس داشت، نیروهای موجود را سازماندهی کرد؛ در مقابل دشمن ایستاد و با نیروی بسیار کمی که در آنجا بود از پیشروی نیروهای بعثی جلوگیری کرد.
در آن لحظات با آن که دشمن از محله های کشتارگاه و گمرک به داخل شهر آمده بود، شهید اقارب پرست با خونسردی خود، نیروهای حاضر را توجیه می کرد، او حتی برای کسانی که شهید می شدند نماز میت می خواند و با تشریفات رسمی، جنازه آنها را به عقب منتقل می کرد و یا اگر درگیری شدید بود، با مراسم رسمی در همان جا به خاک می سپرد.
او قبل از آغاز هر عملیاتی، نیروها را جمع می کرد و با نطق شیوای خود، به آنان روحیه می داد؛ به طوری که نیروهای خودی بیشتر از ۳۴ روز در مقابل انبوهی از نیروهای دشمن ایستادگی کردند و این امر در تاریخ جنگ های کلاسیک بی سابقه است.
او بارها و بارها گفته بود که: «ما به خاطر خدا می جنگیم و هرگز شکست نخواهیم خورد» و به همین خاطر استراحت برای او معنا نداشت، شب و روز در تلاش بود و در ادامه تلاش هایش در خرمشهر، ترکش خمپاره ای به او اصابت کرد و مجروح شد.
رهبرمعظم انقلاب که خود از نزدیک شاهد فداکاری و مجاهدت شهید اقارب پرست بوده اند، در این مورد می فرمایند: «شهدایی که در خرمشهر مظلوم آنطور مقاومت کردند، آن روزها بنده دراهواز از نزدیک شاهد قضایا بودم، خرمشهر در واقع هیچ نیروی مسلحی نداشت؛ نه که صد و بیست هزار نداشت بلکه ده هزار، پنج هزار هم نداشت، چند تانک تعمیری از کار افتاده را مرحوم شهید «اقارب پرست» -که افسر ارتشی بسیار متعهدی بود- از خسروآباد به خرمشهر آورده بود، تعمیر کرد…»
پس از اشغال خرمشهر، سرگرد اقارب پرست به آبادان اعزام شد و در آنجا ستاد مقاومت تشکیل داد، او در کنار سرگرد شریف النسب، فعالیت های گسترده ای انجام داد و با تعداد کمی از نیروهای بومی، جبهه بهمنشیر و ذوالفقاری آبادان را به کنترل در آورد و نگذاشت نیروهای عراقی که آبادان را محاصره کرده بودند، وارد شهر شوند. سرانجام پس از مدتی، نخستین گردان زرهی در آبادان به نام گردان المهدی تشکیل شد و سرگرداقارب پرست، تانک ها و توپ های اطراف را جمع کرد و توانست در مقابل دشمن یک آرایش نظامی نسبتا مناسبی شکل دهد.
در یکی از درگیری ها در ۲۰ دی ۱۳۵۹، تیری به گلوی اقارب پرست اصابت کرد، ولی او بی اعتنا به زخم، سوار تانکی که از دشمن به جا مانده بود، شد و به طرف آنها تیراندازی کرد، ساعتی بعد به علت خونریزی شدید از حال رفت و به بیمارستان آبادان منتقل شد.


این شهید سرافراز ارتش اسلام، لحظه ای آرام و قرار نداشت و پس از رفع کسالت و مدتی استراحت، در عملیات فتح المبین شرکت کرد و به عنوان معاون لشکر ۹۲ زرهی، در آنجا خوش درخشید.
در سال ۱۳۶۰، خدا او را به مهمانی خانه خود دعوت کرد، وی پس از مراجعت از سفر مکه، در اداره دوم ستاد مشترک مستقر شد و تا سال ۱۳۶۲ در این مسئولیت خطیر باقی ماند، اوایل سال ۱۳۶۲، پس از دو سال خدمت در اداره دوم ارتش، دوباره به جنوب بازگشت و در لشکر ۹۲ زرهی اهواز به فعالیت های اش ادامه داد .
شهید اقارب پرست همیشه می گفت: «نور الهی در آنجا (جبهه) متجلی است، آنجا جایگاه تزکیه نفس است.»
می گویند کسی که آب و نمک جبهه را خورده باشد نمی تواند دور از جبهه بماند، حاج حسن اقارب پرست هم پس از مدتی دلش برای جبهه تنگ شد و به طور داوطلب، دوباره راهی جبهه های نور علیه ظلمت شد، به نظر او جبهه، جایگاه تزکیه نفس بود و به همین خاطر اکثر وقت او در جبهه ها می گذشت.
او با آن که معاون لشکر بود ولی همیشه در خط اول و در کنار سربازان دیده می شد و سربازان با دیدن او در کنار خود احساس لذت و اطمینان می کردند.
این فرمانده لایق، هرگز اسیر مقام دنیوی نشد و هر روز ایمان خود را تقویت کرد تا آن جا که لایق رفتن به مهمانی خدا و آسمانی شد.
یاد و خاطره این شهید سرافراز ارتش جمهوری اسلامی ایران جاودانه به یادگار خواهد ماند و سرخی فلق، داستان ایثار و مردانگی های او را در دفاع از میهن و ایران اسلامی را هر روز تکرار خواهد کرد.

منبع: روزنامه اطلاعات، چهارشنبه ۱۳۹۷/۲/۲۶

تاریخ درج مطلب: چهارشنبه، ۲۶ اردیبهشت، ۱۳۹۷ ۱:۱۰ ب.ظ

دسته بندی: دسته‌بندی نشده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چندرسانه‌ای